محیط های کشت افتراقی

بلاد اگار : محیط کشت افتراقی برای تشخیص آلفا،بتا و گاما همولیز از هم است . برای جداسازی گونه های استرپتوکک از هم استفاده می شود و در واقع محیط کشت افتراقی برای این نوع از باکتری ها است .

  • آلفا : لیز ناقض در محیط
  • بتا : لیز کامل در محیط
  • گاما : عدم لیز در محیط

مک کانکی اگار : محیطی است که به وسیله تخمیر لاکتوز به عنوان محیط کشت افتراقی شناخته می شود . PH قرمزی که به علت وجود اندیکاتور است با اسیدی شدن محیط که حاصل تخمیر قند لاکتوز است به قرمزی شدن میرود.

 

باکتری های گرم منفی انتروباکتریاسه مانند اکلای و انتروباکتر ائروزنس لاکتوز را تخمیر می کنند
  • اکلای کلنی های صورتی مایل به قرمز که گاهی در محیط با هاله ای قرمز رنگ در اطرافش مشخص میشود.
  • کلنی های انتروباکتر ائروزنس موکوئیدی صورتی مایل به قرمز هستند .
  • باکتری های گرم منفی پروتئوس ولگاریس و سالمونلا تیفیموریوم  در محیط مک کانکی آگار رشد می کنند اما قند لاکتوز را تخمیر نمی کنند. در این حالت رنگ محیط کشت زرد و یا صورتی روشن است و
    کلنی ها به صورت بیرنگ دیده می شوند و سوارمینگ از پروتئوس مهار شده است .

    •  

    محیط EMB (ائوزین متیلین بلو اگار) : محیط افتراقی و انتخابی است . به علت دارا بودن قند لاکتوز و تخمیر ان مانند مک کانکی اگار ، تخمیر لاکتوز را به عنوان عاملی برای افتراقی نامیدن این محیط انتخاب می کنیم .

    • باکتری های گرم منفی انتروباکتریاسه مانند اکلای و انتروباکتر ائروزنس لاکتوز را تخمیر می کنند
    • کلونی های اکلای در محیط EMB دارای جلای فلزی سبز رنگ هستند
    • انتروباکتر ائروزنس در این محیط کلنی های صورتی رنگی ایجاد می کند که گاهی دارای نقاط بنفش در مرکز انها (چشم ماهی) هستند .
    • باکتری های گرم منفی پروتئوس ولگاریس و سالمونلا تیفیموریوم  در محیط مک کانکی آگار رشد می کنند اما قند لاکتوز را تخمیر نمی کنند.
    • در ضمن در محیط EMB از قند ساکاروز هم برای تخمیر استفاده می شود .

    مانیتول سالت آگار(MSA) :  محیط کشت افتراقی برای تشخیص باکتری هایی است که در درصد بالای نمک می توانند رشد کنند برای نمونه  استافیلوکک کواگولاز مثبت در این محیط کلونی های زرد رنگی تولید می کند و استافیلوکک های کواگولاز منفی کلنی های کوچک و صورتی یا قرمز رنگی تولید می کنند و هیچ گونه تغییر رنگی در محیط ایجاد نمی کنند .

    • این محیط از درصد بالای نمک و معرف فنول رد تشکیل شده است.

    در بالا فقط محیط های کشت روتین را بررسی کردیم که به طور روزمره در آزمایشگاه ها برای کشت های افتراقی استفاده می کنیم .